Wielu uważa, że gospodynie domowe nie są zajęte, ale w rzeczywistości ich praca jest ogromna i często pozostaje niezauważona.
Opiekują się dziećmi, wykonują zadania i utrzymują porządek w domu.
Po ślubie i narodzinach dwóch synów, Kodiego i Sonniego, Sara porzuciła swoją karierę projektantki wnętrz, aby całkowicie poświęcić się wychowaniu dzieci.
Jej mąż, dobrze opłacany twórca gier, pracował do późna, a Sara zajmowała się domem i wszystkimi obowiązkami rodzinnymi.
Chociaż opłacał rachunki, nigdy nie doceniał jej pracy, uważając, że nie ma „prawdziwej” pracy.
Harry często zostawał w pracy po godzinach i oczekiwał, że w domu wszystko będzie perfekcyjnie: dzieci zadbane, dom posprzątany, a jego rzeczy gotowe.
Pewnego ranka Sara i dzieci czekały na Harry’ego na śniadanie.
Kiedy wszedł do kuchni, nawet ich nie powitał, tylko od razu wziął tost i poszedł do sypialni.
Po chwili zaczął krzyczeć na Sarę, że nie wyprasowała jego białej koszuli na ważne spotkanie.
Sara wyjaśniła, że nie miała wystarczająco białych ubrań do prania, ale Harry był nieugięty.
Oskarżył ją o lenistwo i stwierdził, że „nic nie robi” przez całe dni.
Te słowa głęboko zraniły Sarę. Harry poszedł do pracy, wybierając inną koszulę.
Prezentacja Harry’ego zakończyła się sukcesem, ale zdziwiło go, że Sara nie zadzwoniła, by przeprosić za poranny spór.
Kiedy wrócił do domu, znalazł kartkę, na której Sara napisała, że chce rozwodu.
Harry zadzwonił do siostry Sary, Zary, i dowiedział się, że jego żona jest w szpitalu po załamaniu nerwowym.
Kiedy ją odwiedził, Sara jasno dała do zrozumienia, że ich związek dobiegł końca.
Po wypisie Sara nie wróciła do domu. Zostawiła Harry’ego z dziećmi.
Harry’emu zaczęło być trudno pogodzić pracę z opieką nad dziećmi. Zaczynał się spóźniać i tracił efektywność w pracy, co doprowadziło do jego zwolnienia.
Tymczasem Sara wróciła do zawodu projektantki wnętrz i zaczęła zarabiać więcej niż Harry.
Na rozprawie sądowej, gdzie rozstrzygano kwestię praw do dzieci, sędzia przyznał pełną opiekę Sarze, biorąc pod uwagę jej stabilną sytuację finansową.
Harry był zdruzgotany. Przyzwyczaił się do bycia jedynym, który opiekował się dziećmi przez ostatnie pół roku.
Sędzia zezwolił mu widywać dzieci dwa razy w tygodniu, a także nakazał płacić alimenty w wysokości 860 dolarów miesięcznie.
Kiedy Sara przyszła po dzieci, one nie chciały odejść.
Syn Kody przytulił ojca i powiedział: „Chcemy być i z mamą, i z tatą!”
Sara rozpłakała się. Zrozumiała, że dzieci potrzebują obojga rodziców.
