Kiedy pospiesznie podeszłam do drzwi, zauważyłam, że zostało mi tylko piętnaście minut.
Gdy tylko pomyślałam, że nikt mnie nie widzi, szybko podeszłam do otwartego okna.
Cieszyłam się, że żaden z sąsiadów nie widział, jak wyglądałam przez parapet.
Jego salon wyglądał jak u wszystkich innych. Mike stał plecami do mnie i trzymał drogą kamerę.
Z lekkim uśmiechem Jill odwróciła się do niego.
Moje oczy przyciągnął krótki ruch na skraju pokoju.
Mike całkowicie przyciągnął moją uwagę.
Jego żona krzyknęła: «Ktoś tam jest!», kiedy nasze spojrzenia się spotkały, a ja wstrzymałam oddech.
Ktoś podgląda!
Nie, nie, nie! — myślałam. To niemożliwe!
Z bijącym sercem pobiegłam z powrotem do domu i zamknęłam drzwi na klucz. Co ja sobie myślałam?
Dlaczego zaglądałam do ich domu? Czy ich obraziłam? Myślałam, że zadzwonią na policję.
Następnego dnia ciszę przerwał stukot do moich drzwi. Kiedy spojrzałam przez wizjer, przewróciło mi się w żołądku.
To był Mike. Wyjął zdjęcie z koperty, którą trzymał.
To było moje zdjęcie. «Chcesz wyjaśnić?» — zapytał z uśmieszkiem.
Zawstydzona przyznałam się.
Ku mojemu zdziwieniu, Mike uśmiechnął się i zaprosił mnie do siebie, wyjaśniając, że kocha Jill i codziennie robi z nią zdjęcie.
Doceniłam ich wzruszającą tradycję i od tego czasu nigdy więcej nie zaglądałam przez okno.
